14.08.2022   Dwudziesta Niedziela zwykła, Rok C,II

Z nadzieją czekałem na Pana, †
a On pochylił się nade mną *
i wysłuchał mego wołania.
Wydobył mnie z dołu zagłady, z błotnego grzęzawiska, †
stopy moje postawił na skale *
i umocnił moje kroki.

Panie, mój Boże, pośpiesz mi z pomocą

Ewangelia (Łk 12, 49-53)

Ewangelia powodem rozłamu

Refleksja do Ewangelii:

Jezus nie przyszedł zaprowadzić pokoju na świecie. Taki cel mieli na przykład komuniści (i dobrze wiemy, co z tego wyszło). Jezus przyszedł zaprowadzić pokój w ludzkich sercach. Innymi słowy: Jezus nie przyszedł zmieniać struktur, tylko człowieka. Ponieważ zło tkwi w człowieku, nie w strukturach.

Nie zadowalajmy się spokojem. Jesteśmy przeznaczeni do życia w pokoju. A droga do niego prowadzi przez pokonanie zła. Pozwalajmy więc, by ogień Bożej Miłości wypalał w nas zło, nie dając nam spokoju, aż osiągniemy prawdziwy pokój…(źródło deon.pl)

Wideo komentarz:   Zaprawa – Ogień! [Łk 12, 49-53]

Pogłębiarka – Daniel Wojda & przyjaciele

MIŁOŚĆ

O nieba płynnych pogód,
o ptaki, o natchnienia.
Nie wy
deptana ziemia,
nie wyśpiewane Bogu
te drzewa, te kaskady
iskier, ten oddech nieba,
w ramionach jak w kolebach
zamknięty. Jak cokoły
drzewa z szumem na poły;
serca jak dzbany łaski,
takie serca jak gwiazdki,
takie oczu obłoki,
taki lot – za wysoki.
Słońce, słońce w ramionach
czy twego ciała kryształ
pełen owoców białych,
gdzie zdrój zielony tryska,
gdzie oczy miękkie w mroku
tak pół mnie, a pół Bogu.
Twych kroków korowody
w urojonych alejach,
twe odbicia u wody
jak w pragnieniach, w nadziejach.
Twoje usta u źródeł
to syte, to znów głodne,
i twój śmiech, i płakanie
nie odpłynie, zostanie.
Uniosę je, przeniosę
jak ramionami – głosem,
w czas daleki, wysoko,
w obcowanie obłokom.
co odmiana!

autor: Maria Grossek-Korycka

PIEŚŃ:  BŁOGOSŁAWCIE PANA,  Communauté Du Chemin Neuf

Propozycja na wakacje:  Bazylika prymasowska Wniebowzięcia NMP w Gnieźnie

Stojąca na majestatycznym Wzgórzu Lecha gnieźnieńska katedra – a właściwie Bazylika Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – to jeden z symboli tysiąca lat polskiej historii, a także centralny punkt Szlaku Piastowskiego. Najważniejszym zabytkiem są bezcenne Drzwi Gnieźnieńskie, jednak cała katedra to wielki skarbiec sztuki sakralnej oraz miejsce, gdzie dawne dzieje spotyka się na każdym kroku.

WIDEO:  KSIĄDZ Z OSIEDLA – ks. Rafał Główczyński

KSIĄDZ PO CYWILU NIE MÓGŁ ZŁAPAĆ STOPA

Wyprawa 2 księży na stopa bez koloratki do Medjugorie