11. Kwiecień, 2020

Wielka Sobota 11.04.2020 r. to trzeci dzień Triduum Paschalnego, która jest najważniejszą liturgią całego roku czyli Wigilią Paschalną. Wigilia jest czuwaniem, modlitewnym oczekiwaniem. Wigilia Paschalna tzn. wielkanocna rozpoczyna niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego.
W związku z panującą pandemią koronawirusa uroczystości odbywały się nadal bez udziału wiernych. W naszej parafii uroczystości Wigilii Paschalnej odbyły się o godz. 20:00, które celebrowali Proboszcz ks. kan. Jerzy Kordiak i Wikariusz ks. Jakub Świątek.

Diecezjalna Liturgia Wigilii Paschalnej, tak jak poprzednie dni Triduum Paschalnego, odbyła się w Wyższym Seminarium Duchownym w Paradyżu i była transmitowana o godz. 19:00 przez media: w TVP3 Gorzów Wlkp , Radio Zachód i poprzez internet.
Liturgię Wigilii Paschalnej sprawował Ordynariusz naszej Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej ks. biskup Tadeusz Lityński wraz z kapłanami i diakonami WSD, która jednak przebiegała inaczej niż zwykle.

Na początku została poświęcona świeca (zamiast rozpalenia ognia przed świątynią), od której został zapalony paschał. Od niego kapłani odpalili świeczki rozjaśniające mrok świątyni.

Liturgia Słowa została ograniczona do 3 czytań ze Starego Testamentu i Epistoła, a między nimi odśpiewano psalmy responsoryjne – czynności te wykonywali diakoni seminarium.

Następnie uroczyste organy i dzwonki oraz odśpiewane Gloria i zapalenie świecy przy ołtarzu oznajmiły Zmartwychwstanie Chrystusa.

Ewangelię wg św. Mateusza odczytał diakon,a ks. biskup Tadeusz Lityński wygłosił homilię, w której przybliżył znaczenie paschy czyli „przejście” od czasów starożytnych do nam współczesnych oraz podkreślił rangę chrztu św. w naszym życiu.

W tym roku nie dokonano poświęcenia wody chrzcielnej, ale odnowiono przyrzeczenia Chrztu Świętego.

Dalej celebrowano Mszę świętą. Podczas Komunii św. celebrans przeczytał modlitwę, dla tych którzy Komunię św. przyjęli duchowo. Następnie odśpiewano uroczyste Te deum – Ciebie Boga wysławiamy.

Ks. biskup apelował i prosił, by Niedziela Zmartwychwstania była radosna, ale przepełniona modlitwą i poświęceniem pokarmów (w tym roku nie odbyła się święconka – poświęcenie pokarmów) przez gospodarza lub członka rodziny.

Po udzieleniu uroczystego błogosławieństwa przez ks. biskupa odśpiewano suplikacje.