10. Luty, 2018

11 lutego 2018 r. odbędzie się w naszej parafii V Niedziela Synodalna pod hasłem: „Parafia jako wspólnota miłosierdzia„, a 26.02.2018 r. odbędzie się 5 posiedzenie Parafialnego Zespołu Synodalnego dot. tego zagadnienia.
Posiedzenie Parafialnego Zespołu Synodalnego będzie poświęcone refleksji nad istotnym wymiarem ewangelizacji jakim jest świadectwo chrześcijańskiego miłosierdzia. „Miłość bliźniego zakorzeniona w miłości Boga jest przede wszystkim powinnością każdego poszczególnego wierzącego, ale jest także zadaniem całej wspólnoty kościelnej, i to na każdym jej poziomie: od wspólnoty lokalnej, przez Kościół partykularny, aż po Kościół powszechny w jego wymiarze globalnym. Również Kościół, jako wspólnota, winien wprowadzać miłość w czyn” (Benedykt XVI, enc. Deus caritas est, n. 20)

 

W związku z powyższym zagadnieniem członkowie Parafialnego Zespołu Synodalnego podczas obrad będą dyskutować i wsuwać wnioski dot. świadectwa miłosierdzia w życiu naszej parafii i co jeszcze możemy zrobić ku duszpasterskiemu nawróceniu ? Oto pytania dot. tych zagadnień:

I. Świadectwo miłosierdzia w życiu naszej parafii – stan obecny:

W pierwszej kolejności należy zastanowić się, w jaki sposób nasza parafia już podejmuje dzieło czynnej miłości bliźniego:

1. Czy w parafii działa Parafialny Zespół Caritas (ewentualnie innego rodzaju zespół charytatywny)? Ile osób jest w niego zaangażowanych?
2. Jak wygląda „mapa” naszego zaangażowania charytatywnego? Co konkretnie robimy? Jakie dzieła podejmujemy? Do jakich środowisk docieramy z pomocą?
3. Skąd czerpiemy środki na działalność charytatywną? Czy są one wystarczające?
4. Jak oceniamy zaangażowanie parafian w tej dziedzinie? Czy działalność charytatywna jest postrzegana jako zadanie dla wszystkich, czy też może zajmuje się nią niewielka grupa „specjalistów”?
5. Jak oceniamy podejmowane przez parafię działania charytatywne? Czy posiadają one czytelny wymiar ewangelizacyjny (tzn. czy są nastawione na budzenie wiary u adresatów pomocy), czy też może pozostają na poziomie zwykłej filantropi? Czy pomoc materialna jest udzielana w taki sposób, że pozwala wyjść ludziom z biedy, czy też ma charakter  zwykłego rozdawnictwa?

II. Co należy jeszcze zrobić ku duszpasterskiemu nawróceniu ?

1. Czy mamy rozeznanie potrzeb, jakie istnieją na terenie parafii (obszary biedy, środowiska i osoby potrzebujące, sytuacje i zdarzenia domagające się zaangażowania charytatywnego poza tymi, które już są objęte naszą pomocą)? Czy parafia prowadzi w tej dziedzinie stałe rozeznanie oraz aktywnie poszukuje takich obszarów i środowisk, czy też może pomaga jedynie tym, którzy sami o to proszą?
2. Jeśli dostrzegamy jakieś nowe obszary zaangażowania charytatywnego, w które powinniśmy się zaangażować, to w jaki sposób to zaangażowanie mogło by wyglądać?
3. W jaki sposób możemy pogłębić świadomość wszystkich naszych wiernych odnośnie obowiązku czynnej miłości bliźniego? W jaki sposób możemy zwiększyć zaangażowanie parafian w prowadzone w parafii działania charytatywne?