6. Styczeń, 2018

06.01.2018r. w kościele katolickim obchodzona jest Uroczystość Objawienia Pańskiego, które nazywane jest potocznie świętem Trzech Króli. Zgodnie z Ewangelią według świętego Mateusza, za panowania króla Heroda w Judei do miejsca narodzin Jezusa przybyli ze Wschodu mędrcy, którzy złożyli Mu dary. Jeden z nich, nazywany Kacprem, ofiarował kadzidło (na znak zachwytu), Melchior – złoto (miłość aż do całkowitego poświęcenia się), a Baltazar – mirrę (znak cierpienia, smutku, poczucia grzechu).

W tym dniu w naszych parafialnych kościołach zostały odprawione Msze św. o godz. 7:00; 8:15, 9:30, 11:00, 12:15 i 14:00.
Sumę o godz. 11:00 celebrował Proboszcz ks. kan. Jerzy Kordiak, a Chór Parafialny „Milenium” pod kierunkiem Mariana Dobaka uświetnił śpiewem uroczystą Eucharystię.

Na zakończenie Mszy św. ks. Proboszcz poświęcił wodę, kadzidło i kredę, którą parafianie mogli zabrać do swoich domów, by poświećić i okadzić domy, a drzwi oznakować napisem C+M+B  2018 („Christus Mansionem Benedictat”, co oznacza „niech Chrystus błogosławi ten dom”).

Ks. Proboszcz pokropił także święconą wodą zgromadzonych na Mszy św. wiernych, a na zakończenie Eucharystii udzielił specjalnego błogosławieństwa.

Foto: Jerzy Ganecki

Zajaśniało nad ludzkością światło Chrystusa. To On, Bóg, objawił się jako człowiek, by przynieść zbawienie wszystkim narodom. To On, Bóg — Człowiek objawia się nam w Eucharystii, aby i nas przeprowadzić ze śmierci do życia, z ciemności do światła, z niewoli do wolności. Uznajmy w Nim naszego Pana, jak uznali Go Mędrcy ze Wschodu, składając Mu dary jako Królowi, Kapłanowi i Bratu każdego człowieka. Upadnijmy, jak trzej mędrcy, na twarz i złóżmy Mu pokłon. I ofiarujmy swe dary: złoto naszych serc, kadzidło naszych słów i czynów, mirrę naszych cierpień i udręk codzienności.

Panie, ta gwiazda, co Mędrców wiodła
Do Chrystusowej kołyski,
Niech nas do Twego prowadzi źródła,
Światowe przyćmi połyski.
Do ostatniego życia zaniku
Boskiego światła udziela,
Byśmy też zaszli po jej promyku
Do świętych stóp Zbawiciela.

(ze starej polskiej kolędy)